เขาฆ่าน้องสาว นำศพไปโยนทิ้งลงบ่อน้ำ
วันต่อมา… กลับไปดูที่บ่อน้ำ ศพน้องสาวได้หายไป!!
5ปีต่อมา… เขาฆ่าเพื่อนที่มีเรื่องทะเลาะบาดหมางกัน และก็นำศพโยนทิ้งลงบ่อน้ำ
วันต่อมา… กลับไปดูที่บ่อน้ำ ศพเพื่อนของเขาก็หายไป!!
10ปีต่อมา… เขาฆ่าเพื่อนร่วมงานที่เกลียดมากๆคนหนึ่ง นำศพไปโยนทิ้งลงที่บ่อน้ำที่เดิม
วันต่อมา… กลับไปดูที่บ่อน้ำ ศพเพื่อนร่วมงานก็หายไปอีกแล้ว!!
20ปีต่อมา… ฆ่าแม่ที่แก่ ที่ไม่สามารถช่วยเหลือตัวเองได้ จนเป็นภาระของตัวเอง และนำศพไปโยนทิ้งที่บ่อน้ำ เช่นทุกครั้งที่ผ่านมา
วันต่อมา… กลับไปดูที่บ่อน้ำ ศพแม่ยังอยู่!! ไม่หายไปเหมือนศพก่อนๆ
วันที่3… วันที่4… กลับไปดู ศพแม่ก็ยังอยู่เหมือนเดิม
จนวันที่9… วันที่10… กลับไปดูอีกครั้ง ศพแม่ก็ยังอยู่ ไม่หายไปไหน
เคยสังเกตไหมว่าคนที่คุณเคยทำร้าย เขามักจะค่อยๆหายไปจากชีวิตคุณทีละคน… ทีละคน… แต่แม่จะคอยอยู่เคียงข้างคุณเสมอ ต่อให้ลูกทำร้ายแม่แค่ไหน ฆ่าแม่ให้ตายยังไง ความรักและความห่วงใยที่มีต่อลูกยังคงอยู่ แม่ไม่เคยโกรธ แม้คุณจะทำผิดแค่ไหน แม่พร้อมที่จะให้อภัยคุณได้เสมอ…
หากคุณก้าวไปได้ไกล แม่ก็จะคอยดูความสำเร็จคุณอยู่ข้างหลัง…
หากคุณพลาดและล้ม แม่ก็จะพยุงคุณให้ลุกขึ้นเดินต่อไป…
หากวันใดที่คุณหันไปทางไหน แล้วไม่เหลือใคร จงจำไว้ว่าขอเพียงแค่คุณหันหลังกลับไป คุณจะเห็นแม่ยืนอยู่ตรงนั้น ยืนอยู่ตรงที่เดิม รอคุณกลับไปหาท่านเสมอ …
บ้านสะอาดได้เพราะใคร?? เสื้อผ้าที่อยู่ในตู้ใครเป็นคนซักและรีดให้?? เวลาหาของไม่เจอใครเป็นคนหาให้ ?? ตอนที่ยังอยู่กับแม่ ไม่จำเป็นต้องใช้นาฬิกาปลุก ก็มีแม่มาปลุกให้ตื่นทุกวัน มีอาหารให้กินฟรีๆทุกมื้อ มีคนคอยรับฟังเวลาเรามีเรื่องทุกข์ใจ และคอยแก้ไขปัญหาให้เราทุกครั้ง
เมื่อก่อนเราไม่เคยนึกถึงเลยว่าแม่สำคัญมากขนาดไหน… ไม่เคยนึกถึงเลยว่าแม่จะเหนื่อยมากแค่ไหน ที่ต้องคอยทำทุกอย่างให้เรา… ไม่เคยนึกถึงเลยว่าเราเคยโมโห เผลอพูดจาแรงๆใส่ ทำให้แม่เสียใจและผิดหวังไปตั้งกี่ครั้ง?เราจะไม่เคยนึกเลย… ว่าตัวเราจะโหยหาแม่ขนาดไหน จนวันที่ได้ออกมาอยู่และใช้ชีวิตตัวคนเดียวโดยไม่มีแม่
วันนี้คุณกำลังทำอะไรอยู่?? เรารู้ว่าทุกคนต่างก็ต้องมีหน้าที่ของตัวเองที่ต้องทำ ทุกคนเหนื่อย ทุกคนท้อ สิ่งต่างๆที่ผ่านเข้ามา ทำให้ชีวิตของคุณวุ่นวาย จนแทบไม่มีเวลา แต่อย่าลืมว่าคนที่อยู่ข้างหลัง คนคอยที่เฝ้ารอดูความสำเร็จของคุณอยู่อย่างเงียบๆ เขาอาจจะรอให้คุณโทรกลับไปหาท่านอยู่…
บางทีที่ท่านไม่โทรหาคุณ ไม่ใช่ว่าไม่คิดถึง แต่เพราะคิดถึงมากไป จนไม่กล้าโทร เพราะกลัวว่าจะรบกวนมากเกินไป คอยเ้ารออย่างเงียบๆว่าเมื่อไหร่ คุณจะโทรกลับไปหา …โทรกลับไปหาท่านบ้าง อย่างน้อย 5-10 นาที ก็ยังดี… ให้ท่านได้ชื่นใจ ให้ท่านได้หายคิดถึง
ทำในวันที่คุณยังมีโอกาสได้ทำ…รักท่าน…อย่ามัวรีรอ อย่ารอให้ถึงวันที่มันสายไป…
ที่มา liekr
